Aakash Ansari

آڪاش انصاري

25 ڊسمبر, 1956 کان 15 فيبروري, 2025 تائين

ڏھَن شعرن جو مجموعو

منھنجو اندر پئي وڙھيو مون سان،
مون کان ڏاڍو بہ ڇو تہ ھوندو ھو.

حسن درس


غزل پڙھو

جڏھن جهور ڳاڱين پلر کي پڪاريو،
تہ گهر گهر تي برسي گھٽائن جي موسم.

حليم باغي


غزل پڙھو

ڏنيون مون کي ڏات، ڳوڙهن ڀريون ڳالھڙيون،
لنوي منھنجي لات، ڏکڙا ساري ڏيھہ جا.

شيخ اياز


ڪيترا گهاوَ ھا ڪُهاڙيءَ تي،
ھئي وَھي بي گناھہ ڄاڙيءَ تي.

دادن ثقلين لاشاري


غزل پڙھو

ڪڙو چوان ڪيئن، موکي ھٿان جو مليو
ويھ ويترو تيئن، جيئن جيئن ترو ويجھڙو

شيخ اياز


سدا آھي ساھ کي، ڳڀي جي ڳولا،
ڍو بنا ڍولا، ناھي ساڃھہ سونھن جي.

شيخ اياز


اھڙو رنگ رچايو ٻارو!
سارو جڳ جرڪايو ٻارو!

اياز گُل


غزل پڙھو

ڪنديون لوڏ سان ھوڏ ڇا ھي ھوائون،
تنھنجي ٽور تي گهور ٿي پيون گھٽائون.

حسن درس


غزل پڙھو

زخمي بس جي شيشن تي، رتُ جي گلڪاري
ساري سواري، گولين سان وئي گھائجي.

ادل سومرو


مشاھدو ماڻڻ چاھين
ڪور ڪُلھن تان پھرين ڪنڌ

امداد حسيني


غزل پڙھو

اڄ جو غزل

حسن درس

وڻ جي ھيٺان ويٺو آھيان، دور گگن آ دام پکين جو

وڻ جي ھيٺان ويٺو آھيان، دور گگن آ دام پکين جو،
ھڪڙو سھڻو يار سُجھي ٿو، جيڪو آھي نام پکين جو.

پنھنجي دل ۾ دُعا جا داڻا، نار نديءَ ۾ پير پسائي،
پنھنجو پيالو پاڻي ٿيندو جرڪي جرڪي جام پکين جو.

ٻاھر جيڪي ٻوليون ٻولن سي آواز الستي آھن،
ماٺ ڪري ئي سمجهي سگھبو منظر ھر ھڪ مام پکين جو.

پيار صفت آ يار سڄڻ جي، جيڪو ملڪان ملڪ ملائي،
گنج، گرنٿ ۽ راڳ جو رسالو، رب، رسول ۽ رام پکين جو.

چپ اسان جا چھنب ھنن جي، چائنٺ، گنبذ چمڻو آھي،
ماڻهن سان گڏ مدنيءَ وٽ ئي ٿيڻو آ انجام پکين جو.

مون ۾ جيڪو ڦڙڪي ويٺو، اندر منجهہ اُڏامي پيو ٿو،
سوئي ڀڙڪو سمجھه سڄڻ تون! مون ۾ آھي قيام پکين جو.

آئون وڻ جيئن ويٺل آھيان، پيڙھين تائين پاڙون منھنجون،
اکين ۾ آکيرو آھي، اکين ۾ آرام پکين جو.

ھڪڙي خاص جڳھه پڻ آھي ھجري ۾ ھن ”درس حسن“ جي،
ھونءَ تي ھيءَ درگاھ کليل آ، آسڻ آھي عام پکين جو.

شاعرِيءَ جِي ڳَنڍ

ھيٺين مان صحيح جواب جي چونڊ ڪريو

ھي شعر ڪنھن جو آھي؟

ڇڏڻ لاءِ ڇوڪريون ڇڏجن، مگر پوءِ ڇا تہ ٻيو کڻجي،
ڪرڻ لئہ ڪم ڪيئي آھن ، محبت ھيڪلي آھي.

Poet نارايڻ شيام

نارايڻ شيام

Poet عبدالغفار تبسم

عبدالغفار تبسم

Poet حسن درس

حسن درس

مھرباني ڪري انتظار ڪريو...