گهڻو پسند ڪيل شعر
آھيان راڳيندڙ، ڪنھن روحاني راز جو،
ڪيو سر سگهڙ، روح رچي ويو رمز ۾.
ستارن سان رات، چوريم ڳالهيون چنڊ جون،
ملندي ڪئين نجات، سونھون ناھيان سونھن جو.
موڙي ڪيو ميڻ مون، پھڻن جھڙو پاڻ،
سڄڻ اڄ تو ساڻ، اوڙھي آيس عاجزي.
پڃري تي پاڇا پيا، چمڪي ٿي چوڏس،
پکيئڙا پر وس، ڦٿڪڻ لڳا قيد ۾.
پڃري ۾ پيھي، آئي بوءِ بسنت جي،
پکي پرڏيھي، پرڙا پتوڙڻ لڳا.
روحن جي راحت، پکيئڙو پرديس جو،
اڏرڻ جي عادت، ان کي آھي اصل کان.
ڪيئي ڳالهيون ڳجهہ جون، ساھہ اندر سانڀيم،
ٻاھر نہ ٻاڦيم، محرم منھنجي مام جا.
محرم منھنجي مام جا، اچي ڏي آواز،
روح سريلا ساز، ترسايا تنھنجي ڪري.
دکي پيو دونھون، ويڳاڻن جي واٽ تي،
شايد ڪو سونھون، پيو پنڌ پرينءَ ڏي.
ڪٿي آن، ڪنھن جاءِ تون، جاچيم سارو جاڳ،
دلبر تنھنجو دڳ، پانڌيئڙو پڇندو رھيو.
آيو پوئين پھر جو، اندر مان آواز،
سمھي پيو ساز، نغما نڪتا اوچتو.
نغمان نڪتا اوچتو، سھڻا سھڻا سر،
اچي ڪير اسر، ريجھائي ويو روح کي.
ريجھائي ويو روح کي، ڏيئي ويو تسڪين،
ڪري ويو ’ڪين‘، منھنجي ’مان‘ کي من گهريو.
ملي منھنجي من کي، دکن جي دولت،
اچي ھر آفت، وڌا ھار ھنئين کي.