حُسن جي بندہ پروري آھي،
منھنجي دنيا ۾ روشني آھي.

تنهنجي اکيون ڇو آليون آھن،
مون تہ ھٿ تي چمي ڏني آھي.

خوش رھو اي حَسين انسانو!
هِت بہ جنت ٺھي پئي آھي.

منھنجي بربادين تي تو نہ رُنو،
هونئن تہ دنيا سڄي رُني آھي.

ڪو تہ آھي چمن ۾ اڄ مُرڪيو،
من جي مکڙي ٽڙي پئي آھي.

دل جي نادانين تي کِل نہ ’وفا‘!
دل ازل کان وٺي چري آھي