شيخ اياز
شاعرِ محبت1923 - 1997 شڪارپور
شعر
ڪنھن جي لاءِ ڪُماچ، صديون رھيو سانت ۾،؟
سارو ڏيھ ڏياچ ، مڱڻو ڳوليو ماڻھوءَ.!
سارو ڏيھ ڏياچ ، مڱڻو ڳوليو ماڻھوءَ.!
آڌيءَ رات اُداس، اُن تي آرتيون آڱريون،
ماڻھوءَ ماڻھوءَ ماس، ڪوري آيو ڪينرو.
ماڻھوءَ ماڻھوءَ ماس، ڪوري آيو ڪينرو.
ساڳي ساڃھ آڱريون ، ساڳي ساڃھہ ساز،
مان، منھنجو آواز، ڪنھن جون ٿو ڪارون ڪري.!
مان، منھنجو آواز، ڪنھن جون ٿو ڪارون ڪري.!
اچي اوت شراب، اٿم اڃ ازل جي،
سندم روح رُباب، سِڪي پيو ڪنھن سُر لاءِ
سندم روح رُباب، سِڪي پيو ڪنھن سُر لاءِ
سڄڻ جو ساريوم، تہ آيون ھيرون ھنج ۾،
جڏھن نيهاريوم، چوڏينھنءَ جي چانڊاڻ هئي.
جڏھن نيهاريوم، چوڏينھنءَ جي چانڊاڻ هئي.
غزل
نظم
وائي
گيت
ھائيڪو
ٽيڙُو
ڇھہ سٽو
بيت
دوهو
نالي وارا شاعر
امداد حسيني
وفا ناٿن شاھي
يگانو شاعر
پير اعجاز
صوفي شاعر ۽ ڪلاسيڪل شاعر
احمد خان مدھوش
جمن دربدر
قومي ۽ انقلابي شاعري
آڪاش انصاري
انقلابي شاعر
استاد بخاري
حسن درس
تصوراتي شاعر
دادن ثقلين لاشاري
نئين ٽھيءَ جو شاعر