گهڻو پسند ڪيل شعر
منھنجي دل جو دکڙو، اڄ ڳوڙهن ۾ ڳول،
موتين سندي جهول، سونجھي ڏس او سپرين.
پرين پڪارينم، ننڊ وٺي وئي نگري،
متان تون مارينم، ويسر سان وچ واٽ تي.
متِي ميءِ مجاز جي، پل پل پياريوم،
اکڙين مان اوتيوم، سرڪيون سندم ساھہ ۾.
جسو جوڙيئہ اي خدا، مٽيءَ جو منھن،
پوندو جو نہ ڪڏھن، منھن تي معمارن جي.
لھرين ۾ لُڙھندا، مليا سي وچ وھڪ ۾،
سڄڻ ساھہ سندا، ساٿ نہ رھندو سير ۾.
تون سوري تون سڏ، تون ئي ساھہ سريءَ ۾،
تون ئي مون سان گڏ، تون ئي منھنجو مٺ گهرو.
گهر گهر تنھنجا گهنڊ، من من ۾ تنھنجي مڙهي،
مان سپنو تون ننڊ، ڳوليان توکي ڳجهہ ۾.
ڏئي ڪوڙھئي کي ڪير، چميون ٻہ ٽي چاھہ مان؟
سڄڻ توسان سير، ڪري ڪير ڪنڊن تي!
ڪنھن جي ڪوجهائي؟ سڄڻ آ ھر ساھہ ۾!
چانڊوڪي چائي، اسان اوندھ اوٽ مان.
واسينگن جي واٽ، آھي سفر سچ جو،
ڪيئي ٿيا ڪاٽ، ھلندي حبيبن ڏي.
سڏيو سدا ساھہ کي، سچائيءَ ۽ سونھن،
وندر ۽ ورونھن، مون ليءِ پيڇو پرينءَ جو.
ھيءَ جھرڻي جي جھانءِ، ۽ ھيءَ باک بسنت جي،
سارو عالم ڀانءِ، رچي ويو راڳ ۾.
ڪڻا کنيم ڪيچ مان، کليا تنھنجا کيت،
مون وٽ مڙئي بيت، تو وٽ آھن آيتون.
ڏنيون مون کي ڏات، ڳوڙهن ڀريون ڳالھڙيون،
لنوي منھنجي لات، ڏکڙا ساري ڏيھہ جا.